Υπάρχει μια εκπληκτική η φράση που χρησιμοποιεί ο ψυχίατρος Ίρβιν Γιάλομ και δεν αποτελεί άλλη μια πανέξυπνη επινόηση. Λέει “οι ετικέτες ασκούν βία” και βάζει τον δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων, αφού όλη μας η ζωή δεν είναι παρά το απόσταγμα ετικετών που μας έχουν κολλήσει ή έχουμε κολλήσει σε άλλους.
Είναι οι χαρακτηρισμοί που μας δίνουν και μας συντροφεύουν στις οικογενειακές ή φιλικές συντροφιές σε όλη μας τη ζωή. Πώς θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση οι γιορτές και η συνεύρεση με ανθρώπους που ήδη σε ξέρουν καλά και από την καλή και από την ανάποδη;
Μόνο που αυτές οι δύο όψεις είναι τόσο σύνθετες που στριμωγμένες πίσω από μια ετικέτα… ασφυκτιούν και πνίγουν εσένα.
Από μικρό παιδί πέφτεις θύμα των ετικετών και μια ζωή αγωνίζεται να ανταποκριθείς σε αυτό που επέλεξαν άλλοι για σένα: έναν χαρακτήρα που μπορεί να είναι θαυμάσιος, αλλά δεν είναι ο δικός σου!
Ο εγωισμός στον οποίο αναφερόμαστε συχνά, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια απεγνωσμένη προσπάθεια να κάνουμε δικό μας ό,τι μας φόρεσαν και το ντυθήκαμε σαν μοναδικό πανωφόρι. Προσπαθούμε να διαφυλάξουμε τον «χαρακτήρα» μας από επιθέσεις άλλων, για να εισπράξουμε τον χαρακτηρισμό «είσαι εγωιστής», φοβάσαι μην σε θίξουν, μην θίξουν τις απόψεις, τις αντιλήψεις, τις πεποιθήσεις σου. Οι ετικέτες ασκούν βία…
Σου βάζουν την ετικέτα πως είσαι φιλόδοξος για παράδειγμα κι εσύ τρέχεις μετά… να το αποδείξεις! Κι όταν αμφισβητηθεί ενοχλείσαι, το θεωρείς σαν κατά μέτωπο επίθεση.
![MARC LAROCHE](http://www.holisticfitness.gr/wp-content/uploads/2015/01/MARC-LAROCHE.jpg)
Η ετικέτα ασκεί βία και από την ανάποδη.
Σε χαρακτηρίζουν κι εσύ νιώθεις πως δεν είναι αληθινό χαρακτηριστικό αυτό που σου αποδίδουν και κάνεις ό,τι μπορείς για να αποδείξεις πως κάνουν λάθος.
Κινούμαστε, λοιπόν, ανάμεσα σε συμπληγάδες πέτρες ανίκανοι, τελικά, να αγωνιστούμε γι’ αυτό που πιστεύουμε και είμαστε αληθινά, έστω κι αν αυτό αποτελεί το μέγα ζητούμενο σε μια ζωή που περνά γρήγορα.
Πιστεύεις στον θεό, πιστεύεις πως η οικογένειά σου αποτελεί το μοναδικό προπύργιο που σε προστατεύει από έναν εχθρικό κόσμο, πιστεύεις πως οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πηγή παρεξηγήσεων, πως καλύτερα να κρατάς την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνειά σου κι ας αναγκάζεσαι να ζήσεις μια επώδυνη μοναξιά. Πως δεν πρέπει να αποκαλύπτεις τις αδυναμίες σου ή τι περνάς, για παράδειγμα πως δεν πρέπει ποτέ να λες πως έχεις οικονομικό πρόβλημα, πως δεν είσαι καλά κ.λπ.
Οι ετικέτες ασκούν βία
Όλα αυτά δημιουργούν το περιβάλλον μας, τον χώρο στον οποίο κινούμαστε, αναπνέουμε, ζούμε, συναναστρεφόμαστε. Σε αυτόν αναπτυσσόμαστε, εξελισσόμαστε, χτίζουμε την καριέρα, την οικογένεια και τη ζωή μας.
«Εσφαλμένες πεποιθήσεις» λένε οι ψυχίατροι και το ίδιο μας τονίζει η Κλινική Ψυχολόγος Αθηνά Σταμούλη.
Η κα Σταμούλη, που ασχολείται με την ψυχοθεραπεία παιδιών, εφήβων και ενηλίκων αλλά και με τη συμβουλευτική γονέων, μας επισημαίνει το γεγονός πως είναι πρωτεύον ζήτημα να κατανοήσουμε πως όλα τα λάθη που κάναμε ή κάνουμε είναι που μας οδήγησαν στο αδιέξοδο. Κι όταν βιώνεις το αδιέξοδο, δεν σκέφτεσαι πώς να διαφυλάξεις τα όπλα σου -που αποδείχτηκαν άχρηστα- αλλά πώς θα βγεις από αυτό.
Αυτή είναι μια καλή αρχή για να ψάξεις, να καταλάβεις τι σου πάει, τι θέλεις να κρατήσεις από το χθες, απ’ ό,τι αποτέλεσε για δεκαετίες χαρακτηριστικό σου, και τι θέλεις να απορρίψεις ως άχρηστο πια, κι ας το χρησιμοποίησες, και να το πετάξεις στα σκουπίδια της προσωπικής σου ιστορίας.
Το τέλος της χρονιάς και η αρχή μιας άλλης, μας λέει η ψυχολόγος, αποτελεί μια καλή αφορμή-ευκαιρία για να ξεκαθαρίσουμε όλα όσα μας προκαλούσαν σύγχυση και εσωτερικές συγκρούσεις, ακριβώς επειδή ήταν “φορετά”, μας είχαν επιβληθεί από τα έξω ως μια απαίτηση οικογενειακή ή κοινωνική.
Holistic Fitness Team